دومین نشست بررسی راهکارهای افزایش شور و نشاط در میان دانشجویان؛ از نشاط خوابگاهی تا نشاط اجتماعی
به گزارش روابط عمومی سازمان خدمات دانشجویی دانشگاه، این نشست با تلاوت آیاتی از قرآن کریم آغاز شد و در ادامه، دکتر رضایان ضمن خوشآمدگویی به حاضران، هدف جلسه را بررسی دقیق راهکارهای تقویت نشاط و امید در فضای دانشجویی بهویژه در خوابگاهها عنوان کرد. وی با اشاره به برخی آسیبهای روانی و افزایش موارد افسردگی و افکار خودکشی در میان دانشجویان گفت: موضوع نشاط و امیدآفرینی باید به یک اولویت جدی در سیاستهای دانشگاه تبدیل شود. ما برنامهریزی و تأمین اعتبار لازم را انجام خواهیم داد تا ایدهها و برنامههای عملیاتی در این زمینه اجرا شوند.
در ادامه، دکتر محمدی معاون فرهنگی اداره کل امور خوابگاه ها با تأکید بر نقش زیرساختهای فرهنگی، هنری و ورزشی در ایجاد نشاط، گفت: خوابگاه صرفاً محل استراحت نیست؛ بلکه میتواند به محیطی برای رشد تحصیلی، اجتماعی و حتی حرفهای دانشجویان تبدیل شود. باید فضاهای ورزشی، تفریحی و فرهنگی در خوابگاهها گسترش یابد تا سبک زندگی سالم و جمعگرایانه در میان دانشجویان تقویت شود.
او همچنین با اشاره به نیازسنجیهای انجامشده در فضای مجازی، «تفریح و سرگرمی» را در صدر اولویتهای دانشجویان دانست و افزود: باید با تجهیز فضاهای دانشجویی، زمینه حضور فعال و باانگیزه دانشجویان را فراهم کنیم.
دکتر شاهمرادی، رئیس مرکز مشاوره دانشگاه نیز با ارائه گزارشی از وضعیت سلامت روان دانشجویان گفت: برای پیشگیری از این آسیبها، برنامههایی در دو فاز طراحی و پیشنهاد میکنیم: فاز اول برگزاری اردوها، نمایش فیلم، تئاتر و برنامههای موسیقی محلی و برنامههای ورزشی و در فاز دوم، ایجاد فضاهای خلاقانه مانند ایستگاه اشتراک کتاب، دیوار خلاقیت، جلسات با افراد موفق و تقویت حس تعلق به محیط خوابگاه.
وی افزود: فعالیتهای هنری و بازارچههای اشتغال دانشجویی میتوانند نقش مؤثری در کاهش احساس انزوا و پیشگیری از آسیبهای اجتماعی داشته باشند.
در ادامه جلسه، دکتر پورحسین، رئیس دانشکده روانشناسی و علومتربیتی با اشاره به بعد اجتماعی مسئله، فردگرایی را یکی از ریشههای افسردگی دانست و گفت: ایران ترکیبی از فرهنگ فردگرا و جمعگراست، در حالی که اساس دین اسلام بر جمعگرایی است. ما باید با تقویت روحیه جمعی و مشارکتپذیری در دانشجویان، احساس تعلق و مسئولیت اجتماعی را افزایش دهیم.
وی همچنین بر نقش رسانه در شکلگیری یا کاهش احساس ناامیدی تأکید کرد و افزود: میزان تخریب روانی ناشی از محتوای رسانهای بسیار بالا است. باید زمینه تولید و انتشار محتوای امیدبخش توسط خود دانشجویان فراهم شود؛ برگزاری جشنوارههای فیلم، موسیقی، نمایشگاه عکس و برنامههایی مانند آسمان شهر میتواند بسیار مؤثر باشد.
دکتر نصرتی معاون فرهنگی و اجتماعی دانشگاه در ادامه با اشاره به آمارها گفت: علاقه دانشجویان به ورزش، موسیقی و فیلم بیش از سایر حوزهها است. با این حال، نباید نقش عوامل ساختاری در بروز مشکلات روانی را نادیده گرفت؛ بسیاری از مسائل خارج از دانشگاه و مرتبط با وضعیت کلی جامعه است.
دکتر زندی، معاون دانشجویی و فرهنگی دانشکده علوم ورزشی و تندرستی نیز ضمن تأکید بر ضرورت باور و تمرکز بر اجرای برنامهها گفت: ما باید محیطی ایجاد کنیم که در آن دانشجویان بتوانند استعدادهای فرهنگی خود را بروز دهند. موسیقی، آوازهای محلی و فعالیتهای گروهی احساس هارمونی و تعلق را تقویت میکنند. باید به تفاوتهای قومیتی و نیازهای ویژه دانشجویان هم توجه شود.
در بخش دیگری از جلسه، معاونت نماینده نهاد مقام معظم رهبری در دانشگاه تهران، جناب آقای دکتر منصوری، بر ضرورت تشکیل «اتاق فکر و اتاق عمل مستمر» تأکید کرد و گفت: تا زمانی که مدیریت دانش و کار کارشناسی نهادینه نشود، خروجی مطلوبی نخواهیم داشت. انجمنهای علمی و کانونهای همیار سلامت باید فعالتر شوند تا دانشجویان را درگیر فعالیتهای سازنده و امیدبخش کنند.
وی همچنین خواستار بررسی علمی ارتباط میان رفتارهای پرخطر و وضعیت روحی دانشجویان شد و افزود: راهحلهای خرد و تدریجی در اصلاح محیط و سبک زندگی دانشجویی بسیار مؤثرتر از اقدامات مقطعی و شعاری است.
دکتر حسینی، معاون اجرایی دانشکده کارآفرینی با بیان اینکه فضای دانشگاه از جامعه عقب مانده است، گفت: برای بازگشت نشاط باید از درون خوابگاهها شروع کنیم. دانشجو باید احساس کند که دیده میشود. برگزاری نظرسنجیها، فراهم کردن فرصت درآمدزایی، تنوع غذایی و استفاده از تجربه دانشجویان موفق میتواند فضای امید را تقویت کند.
در ادامه، آقای سودمند، معاون اجرایی اداره کل امور خوابگاهها، از مشکلات زیرساختی در برخی خوابگاهها سخن گفت و تأکید کرد: برای اجرای طرحهای فرهنگی و نشاطآفرین، ابتدا باید زیرساختهای رفاهی پایه تامین و تقویت شود.
در جمعبندی جلسه، دکتر رضایان تأکید کرد، برای ایجاد تغییر نباید منتظر نهاد یا فرد خاصی باشیم. همه ما باید از مرحله حرف به عمل برسیم. فناوریهای نو، رسانههای دانشگاهی و فعالیتهای هنری ابزارهایی هستند که میتوانند امید را در فضای دانشگاه گسترش دهند.
در پایان نشست، مسئولان دانشگاه در سلف کوی ضمن حضور همزمان با دانشجویان در زمان توزیع غذا در جریان نحوه توزیع غذا با صرف شام در کنار دانشجویان بودند؛ اقدامی که فضای صمیمی و گفتوگوی مستقیم میان مدیران و دانشجویان ایجاد کرد. در جریان این دیدار، دانشجویان دغدغهها و پیشنهادهای خود را بیواسطه مطرح کردند و بر اهمیت استمرار این ارتباط نزدیک تأکید شد.
